به گزارش خبرگزاری ریتم؛ علیاکبر قربانی، رهبر ارکستر آکادمیک سازهای ملی ایران، در گفتوگو با خبرنگار پایگاه اطلاعرسانی موسیقی ایران درباره این ارکستر و فعالیتهایش توضیح داد: هسته اولیه گروه با عنوان «ارکستر سازهای ملی ایران» در سال ۱۳۹۶ و با هدف حضور در «جشنواره سِرپِر قزاقستان» در شهر آستانه تشکیل شد؛ مأموریتی بینالمللی که باعث شد کار از همان ابتدا با یک استاندارد حرفهای آغاز شود. او میگوید در آن زمان بهعنوان رهبر ارکستر انتخاب شده و با مشاوره و نظارت استاد فرهاد فخرالدینی، ساختار ارکستر و رپرتوار برنامه شکل گرفته است.
وی ادامه داد: تمرکز ما بر انتخاب نوازندگانی بود که علاوه بر تسلط بر موسیقی ایرانی، تجربه همنوازی در موسیقی پلیفونیک و توانایی هماهنگی در یک بافت ارکسترال را داشته باشند. تمرینها آغاز شد و اجرا در قزاقستان، نخستین تجربه رسمی گروه بهشمار میرفت.
همکاری ارکستر آکادمیک سازهای ملی ایران با رامیز قلیاف
این آهنگساز با اشاره به استقبال از اجرای این ارکستر بیان داشت: پس از اجرای قزاقستان، بهدلیل استقبالی که شد و رویکرد تازهای که در ارائه موسیقی ایرانی داشتیم، تصمیم گرفتیم فعالیت ارکستر را ادامه دهیم. گروه بهصورت مستقل و تحت سرپرستی و رهبری من و با پیگیریهای دقیق تیم اجرایی، بهویژه خانم ندا ریحانی، تمرینهای خود را گسترش داد و کنسرتهای متعددی در تهران، شیراز و تبریز برگزار کرد.
در ادامه، ارکستر چند اجرای بینالمللی دیگر نیز داشت؛ از جمله اجراهایی در اسلواکی و اتریش. رهبر ارکستر آکادمیک سازهای ملی ایران سپس به فعالیتهای این ارکستر در دوران کرونا اشاره کرد و افزود: در دوران کرونا، برای فعال نگه داشتن گروه، یک کنسرت آنلاین برگزار کردیم و چند ضبط خانگی انجام دادیم. اجرای «سوئیت ابنسینا» از استاد فخرالدینی و اجرایی مشترک با نوازنده مشهور تار آذربایجان، رامیز قلیاف، از جمله خروجیهای همان دوره است. همچنین چند قطعه ایرانی و کلاسیک بازآفرینیشده را نیز بهصورت زنده ضبط کردیم.
بخش آکادمیک ارکستر؛ راهی برای تربیت نسل جدید نوازندگان
آهنگساز قطعه «خاک مهرآئین» درباره راهاندازی بخش آکادمیک ارکستر سازهای ملی ایران نیز گفت: بخش آکادمیک واکنشی مستقیم به یک نیاز جدی است. نوازندگان سازهای ایرانی هنگام ورود به یک ارکستر، معمولاً آموزش ارکسترال ندیدهاند. بسیاری از آنها اگرچه تکنیک فردی خوبی دارند، اما در نتخوانی، ریتمخوانی، همنوازی گروهی و تجربه پلیفونی ضعف دارند و در مواردی صرفاً بهصورت گوشی تربیت شدهاند. این آموزشها در دو محور اصلی خلاصه میشود: یکی آداب صحنه و رفتار حرفهای در ارکستر و دیگری توانایی همنوازی در یک موسیقی چندصدایی.
رهبر ارکستر آکادمیک سازهای ملی ایران افزود: برای حل این مشکل، تصمیم گرفتم بخش آکادمیک را راهاندازی کنم تا نسل جدیدی از نوازندگان تربیت شوند که این تواناییها را بهصورت اصولی و کاربردی فرا بگیرند. به گفته او، در گفتوگوهای اولیه با خانم سوسن تقیپور، رئیس دانشگاه علمی–کاربردی واحد ۴۶ تهران، استقبال و علاقه ایشان به همکاری، نقش مهمی در شکلگیری این مسیر داشته است. همراهی دانشگاه، پشتوانهای مؤثر برای ادامه راه و پایداری ارکستر آکادمیک محسوب میشود و قربانی این همکاری را یک نقطه مثبت و امیدبخش میداند.
علیاکبر قربانی درباره نحوه ورود به این ارکستر بیان داشت: ورود به ارکستر از طریق آزمون دو مرحلهای و در ردههای سنی مختلف انجام میشود. او یادآور شد بر اساس فراخوانی که چندی پیش منتشر شده، پس از پذیرش، هنرجویان وارد یک دوره آموزشی منظم میشوند. نتخوانی، آشنایی با استانداردهای تمرین، نحوه هماهنگی گروهی و دنبالکردن چوب رهبری، اجرای رپرتوار ایرانی در قالب ارکسترال در تمرینهای منظم، از جمله برنامههای آموزشی پیشبینیشده برای هنرجویان است.
علاوه بر آموزش، نوازندگان طی تمرینهای هفتگی، رپرتوار ایرانی و قطعات تنظیمشده را بهصورت گروهی اجرا میکنند. این مدرس موسیقی در پایان خاطرنشان کرد: برنامه ما این است که هنرجویان در طول حضور در این ارکستر، علاوه بر توانایی گروهنوازی، امکان حضور در گروه منتخبی از میان هنرجویان را داشته باشند و در کنسرتهای آینده ارکستر روی صحنه اجرا کنند. هدف آکادمی این است که نوازنده هنگام ورود به ارکستر اصلی، فاقد ضعفهای پایهای باشد و بتواند کاملاً حرفهای و هماهنگ عمل کند.
