به گزارش خبرگزاری ریتم؛ پس از پایان ضبط آلبوم John Wesley Hardin در ماههای پایانی سال ۱۹۶۷، باب دیلن بار دیگر به خانه خود در وودستاک بازگشت تا دورهای از گوشهنشینی را به دور از چشم رسانهها ادامه دهد. این گوشهنشینی که از اواسط سال ۱۹۶۶ آغاز شده بود، در سال نخست با دورهمیهای گروهنوازی و خلق موسیقی همراه با گروه The Band همراه شد، اما در تمام طول سال ۱۹۶۸ تقریباً بدون فعالیت موسیقایی شاخصی ادامه یافت.
با آغاز سال ۱۹۶۹، باب دیلن دوباره راهی نشویل شد؛ اینبار برای کار روی آلبومی کاملاً متفاوت اما هماهنگ با روح شهر نشویل. در شرایطی که در آن سالها و همزمان با اوج جریان سایکدلیک و فضای متشنج سیاسی، شاخصترین آلبومهای موسیقی پاپیولار با بهرهگیری از المانهای این جریان و مضامین سیاسی ـ اجتماعی منتشر میشدند، باب دیلن مسیری کاملاً متفاوت را برگزید. آلبوم جدید او تجربهای در سبک کانتری بود؛ مجموعهای از قطعات عاشقانه با ترانههایی ساده و بیپیرایه و خوانندگی متفاوت که نشاندهنده فاصلهگیری هرچه بیشتر از فضای اعتراضی دوره نخست فعالیتش و همچنین پایان دوران الکتریک و قطعات پرهیاهوی آن مقطع بود. قطعه «Tonight I’ll Be Staying Here with You» بهعنوان نهمین قطعه منتخب از میان آثار باب دیلن، از همین آلبوم انتخاب شده است.
سال ۱۹۶۸؛ سال زندگی شخصی باب دیلن
سال ۱۹۶۸، که از مهمترین سالها در تاریخ موسیقی پاپیولار غرب به شمار میرود، برای باب دیلن بیش از آنکه سال فعالیت حرفهای باشد، سال زندگی شخصی بود. در طول این سال، فرزند سوم او و همسرش سارا متولد شد، پدرش بر اثر سکته قلبی درگذشت و دیلن برای شرکت در مراسم او به شهر محل تولدش سفر کرد. تنها فعالیت مهم موسیقایی او در این سال، حضور در مراسم بزرگداشت «وودی گاتری» و اجرای سه قطعه از آثار این هنرمند بود؛ اجرایی که نخستین حضور عمومی باب دیلن پس از ۲۰ ماه به شمار میرفت و در ابتدای سال ۱۹۶۸ انجام شد.
در فوریه ۱۹۶۹، باب دیلن برای سومین بار وارد استودیوی «کلمبیا» در نشویل شد تا اینبار آلبومی کاملاً کانتری را در مهد این سبک موسیقایی ضبط کند. این آلبوم طی هفت روز و پنج جلسه، از ۱۳ تا ۲۰ فوریه، بهطور کامل ضبط شد و مانند آثار قبلی، شکل نهایی قطعات در جریان ضبطهای مکرر در استودیو شکل گرفت. نسبت به آلبوم پیشین، سازبندی در این مجموعه بار دیگر شلوغتر شده بود و از سازهایی چون گیتار الکتریک و آکوستیک، پیانو، ارگ، بیس، درامز، پدال استیل گیتار و هارمونیکا استفاده میشد. زمان دقیق نگارش ترانهها مشخص نیست، اما به احتمال زیاد این ترانهها در اوایل فوریه و پیش از آغاز ضبط آلبوم نوشته شدهاند.

سورپرایزی دیگر برای طرفداران دیلن
برای طرفداران باب دیلن، این آلبوم همانند اثر قبلی، پر از شگفتی بود. قطعه آغازین، بازخوانیای کانتری از «Girl from the North Country» با صدای نرم و متفاوت دیلن ـ که حاصل ترک موقتی سیگار بود ـ و همراهی جانی کش است. اگرچه قرار گرفتن یک قطعه بازخوانیشده در ابتدای آلبومی از باب دیلن و شنیدن سبک تازه خوانندگی او میتوانست برای برخی طرفداران قدیمی غیرمنتظره یا حتی ناپسند باشد، اما مواجههای بدون پیشداوری، شنونده را با اجرایی احساسی و قدرتمند روبهرو میکند که به یکی از قطعات شاخص آلبوم تبدیل شده است.
قطعه دوم، اثری بیکلام و بداههمحور در قالب کانتری سنتی است و پس از آن، هشت قطعه عاشقانه با ساختار و ترانههایی ساده شنیده میشود؛ مجموعهای که ممکن است در نگاه نخست، طرفداران قدیمیتر را ناامید کند. با این حال، بررسی دقیقتر نشان میدهد که پشت این سادگی، فکر و هدفی مشخص نهفته است. به نظر میرسد باب دیلن در این آلبوم در پی ارائه تصویری ساده و بیآلایش از عشق و رابطه با معشوق است؛ تصویری که برخلاف نگاه پیچیده و گاه بدبینانه آثار پیشین او، از لحن شماتتگر فاصله گرفته و روایتهایی از «بهدستآوردن»، «با هم بودن» و «از دست دادن» را در قالبی صمیمی بیان میکند.
تحلیل موسیقایی و انتخاب قطعه محوری
انتخاب یک قطعه محوری از این آلبوم کار سادهای نیست. اگر دو قطعه ابتدایی را کنار بگذاریم، سایر قطعات ویژگیهای مشترک فراوانی دارند: فضای عاشقانه مشابه، اجرای وکال ساده و ساختار موسیقایی بیپیچیدگی. اغلب قطعات دارای فرم A-A-B-A هستند که بخش B آنها بهصورت بریج در میانه قطعه قرار میگیرد و از آکوردهای اصلی I-IV-V بهره میبرند.
با وجود این اشتراکها، تفاوتهایی در ریتم، سازبندی، ملودی و متن ترانهها وجود دارد که هر قطعه را شنیدنی میکند. در نهایت، قطعه «Tonight I’ll Be Staying Here with You» بهعنوان آخرین قطعه آلبوم و یکی از شناختهشدهترین آثار آن ـ و سومین تکآهنگ منتشرشده ـ بهعنوان انتخاب نهم این مجموعه برگزیده شده است.
این قطعه با آکوردها و صدای گرم پدال استیل گیتار و پاسخهای پیانو آغاز میشود و با اضافه شدن گیتار و ریتم درامز، فضای کاملتری میگیرد. ترانه از زبان مسافری روایت میشود که برای ماندن با معشوقهاش از سفر منصرف میشود تا پس از یک روز انتظار، شب را با او بگذراند. پس از دو ورس، بخش بریج با محوریت پدال استیل گیتار آغاز میشود و فضایی پیچیدهتر ایجاد میکند. سپس با شنیدن ورس دیگر و ورود بخش تکنوازی، تنش موسیقایی افزایش مییابد و در پایان، قطعه با همنوازی سازها و محوریت گیتار الکتریک، به شکلی ساده اما مشخص به پایان میرسد.
پیشنهاد شنیدن
با توجه به نکات مطرحشده، پیشنهاد اصلی شنیدن کل آلبوم است. بهعنوان پیشنهاد ویژه، بازخوانی «Girl from the North Country» توصیه میشود. مقایسه این اجرا با نسخه اصلی، تصویری روشن از تفاوت صدای باب دیلن و فضای آهنگسازی این آلبوم ارائه میدهد و حضور جانی کش نیز ارزش این قطعه را دوچندان میکند.
باب دیلن و جانی کش علاقهای دوطرفه به یکدیگر داشتند و پیشتر نیز ایده ضبط مشترک یک آلبوم کانتری مطرح شده بود. در جریان ضبط Nashville Skyline، این فرصت فراهم شد تا در جلسه چهارم ضبط، این دو هنرمند قطعاتی را با هم در استودیو اجرا کنند. اگرچه تنها یک قطعه از این جلسات به آلبوم نهایی راه یافت، اما آثار متعددی ـ مشابه فضای Basement Tapes ـ شامل بازخوانی قطعات قدیمی، معاصر و آثار شخصی هر دو هنرمند ضبط شد که در سیدی دوم از آلبوم شماره هفدهم مجموعه Bootleg Series باب دیلن قابل شنیدن است.























