به گزارش خبرگزاری ریتم؛ دومین برنامه از مجموعه «موزیکتِک» موزه هنرهای معاصر تهران با عنوان «صدا در گذر زمان» جمعه ۱۶ آبان به کیوریتوری نیما عطرکار روشن برگزار شد. کیوریتور برنامه درباره ایده برگزاری این رویداد گفت همواره علاقهمند بود برنامهای شکل گیرد که علاوه بر مخاطبان جدی موسیقی، گروهی از مخاطبان عمومی نیز از آن بهرهمند شوند. با شکلگیری «کانون موسیقی» در موزه، از او دعوت شد و کوشید در کیوریتوری رویداد، سلیقه شخصیاش را دخالت ندهد.
او ادامه داد: برای نشاندادن سیمای موسیقی امروز جهان، سیر تاریخ را یکبار مرور کردیم؛ «فکر کردم فرصت خوبی است که ما یکبار تحولات تاریخ موسیقی را کنار همدیگر بشنویم»، که به گفته او، استقبال در این دوره بسیار خوب بود. این آهنگساز با ابراز امیدواری نسبت به استمرار رویداد گفت امیدوار است کانون موسیقیِ موزه شرایط اجرای برنامههایی از این دست را فراهم کند.
عطرکار روشن درباره ریسکپذیری اجرای این نوع موسیقی که عامهپسند نیست، گفت: «میگویند یا راهی خواهم ساخت یا راهی خواهم یافت. من همیشه اینطور بودهام که ابتدا میگویم باید این کار را انجام بدهم و بعد راه آن را پیدا میکنم. جان کیج میگوید ما مثل کرم خاکی اگر یک سنگ جلوی پایمان بیندازند، از بغل آن رد میشویم و به جلو میرویم. فکر میکنم که همه ما باید همین کار را کنیم.»
او درباره سایر فعالیتهای خود افزود مدیر هنری «بنیاد الف» است و در دیماه، چهارمین دوره «فستیوال غیرمتمرکز الف» برگزار میشود؛ رویدادی خصوصی که با حمایت دوستان موزیسین و غیرموزیسین پیش رفته و تاکنون کمکی از دولت یا نهادهای دیگر نگرفته است. در این فستیوال به موسیقی در ژانرهای مختلف ـ از موسیقی ایرانی تا موسیقی عامهپسند جدید ـ با نگاه آزادانه پرداخته میشود و تمرکز بر این است که «در کدام ژانر اتفاق نو میافتد؛ چرا که ما دنبال امر نو هستیم».
عطرکار روشن در پایان به پروژههای شخصی خود اشاره کرد: «آخرین قطعهای که از من در ایران اجرا شده، قطعه سولو ویولن با نام ‘مطالعه برای ویولن و موجهای سینوسی’ است. دو ماه پیش هم یک قطعه برای پیانو و ویولن به نام ‘بیزمانی’ از من اجرا شد.»
