به گزارش خبرگزاری ریتم؛ پری ملکی، هنرمند موسیقی و سرپرست گروه «خنیا»، در گفتوگویی درباره مسیر هنری خود اظهار کرد: «موسیقی همواره در زندگیام حضور داشته و از کودکی با موسیقی ارتباطی عمیق برقرار کردم. از هشتسالگی در جمع دوستان و خانوادهام کنسرت اجرا میکردم. به یاد دارم پدرم یک رادیو خریداری کرده بود و من روزها همراه با مادرم برنامه گلها را از جعبه موسیقی گوش میکردم.»
او افزود: «از دوران نوجوانی، دغدغهام موسیقی بود و حتی زمانی که از ایران به خارج مهاجرت کردم، نتوانستم از این عشق فاصله بگیرم. من در آن دوران از ایران دور بودم و طبیعتاً با شرایط جدید در یک فضای متفاوت زندگی میکردم، اما همیشه موسیقی در ذهن و قلبم بود، چرا که هیچچیز نمیتواند جای این هنر بزرگ را بگیرد.»
این هنرمند موسیقی بیان کرد: «وقتی به ایران برگشتم، احساس کردم باید همچنان در این مسیر حرکت کنم. برای من، موسیقی تنها یک فعالیت هنری نبود، بلکه یک دغدغه و یک مسئولیت بود.»
سرپرست گروه «خنیا» در پاسخ به این پرسش که چه عاملی او را به ادامه مسیر هنری و تدریس تشویق کرده است، گفت: «در این سالها، هدف اصلی من این بوده که هنرمندان جوان را پیدا کنم و آنها را در مسیر درست هدایت کنم. وقتی میبینم که هنرجوهایم قابلیتهای منحصربهفرد دارند، حس میکنم که هدفم را در زندگی پیدا کردهام.»
ملکی توضیح داد: «در حال حاضر بیش از صد زن در گروههای آموزشی من حضور دارند و بسیاری از آنها به خوانندگی و تدریس موسیقی در جایجای دنیا پرداختهاند. این برای من بسیار خوشحالکننده است که توانستهام بخشی از این حرکت را به جلو ببریم و در آموزش هنرمندان زن نقشی ایفا کنم.»
او با بررسی تفاوت مکتبهای آوازی تهران و اصفهان گفت: «مکتب تهران و مکتب اصفهان از لحاظ کلی به یک پایه مشترک وصل هستند، اما در جزئیات و نحوه اجرا تفاوتهایی دارند؛ تفاوتهایی که بیشتر به سلیقه و شیوه اجرا برمیگردد.»
پری ملکی در ادامه با اشاره به استادان خود اظهار کرد: «خودم شاگرد استادان بزرگی مانند بنان، کریمی، جهاندار و پایور بودهام و از هر یک نکات بسیار ارزشمندی یاد گرفتم.»
او در پایان این گفتوگو که در اصفهان انجام شده است، با احترام از ناهید دایی جواد یاد کرد و گفت: «یاد این هنرمند فقید همیشه با من خواهد بود.»
