به گزارش خبرگزاری ریتم؛ «آن که بی باده کند جان مرا مست کجاست» عنوان یکی از تازهترین محصولات منتشر شده در فرآیند فروش و عرضه دیجیتالی آثار موسیقایی است که طی روزهای گذشته با هنرمندی مهران حسین خانی در ژانر موسیقی کلاسیک ایرانی منتشر شده است. این آلبوم، پروژهای بیکلام مبتنی بر تکنوازی دف است که بهجای تکیه بر ساختارهای متعارف، به دنبال خلق فضایی شخصی و معاصر در بستر موسیقی ایرانی است.
«از جنوب جهان»، «فریاد ساحل»، «قیام»، «گفتگو»، «هفت»، «خروش»، «رومی»، «شیدا» و «طلوع» عناوین قطعاتی هستند که در این پروژه موسیقایی پیشروی شنوندگان قرار گرفتهاند و هر یک در فضایی مستقل، بخشی از روایت کلی آلبوم را شکل میدهند.
در این آلبوم، مهران حسین خانی نوازندگی دف، تهیه و تنظیم را بر عهده داشته است. توحید وحید بهعنوان صدابردار و پریسا فرهمند صابر در مقام گرافیست، دیگر اعضای تیم اجرایی این آلبوم هستند که در شکلگیری هویت صوتی و بصری پروژه نقشآفرینی کردهاند.
مهران حسین خانی از جمله هنرمندانی است که طی سالهای اخیر تجربههای گوناگون و متفاوتی در حوزه اجرا و پژوهش در عرصه دفنوازی انجام داده است. از جمله این فعالیتها میتوان به تالیف آثاری چون «شصت قطعه تک نوازی دف» و «قطعاتی ساده برای دف» اشاره کرد که هر دو، در آموزش و ترویج این ساز کوبهای تأثیرگذار بودهاند.
او در توضیح این آلبوم نوشته است:
«این آلبوم، مجموعهای بی کلام با محوریت ساز دف است که در بستری معاصر و با نگاهی شخصی به زبان صوتی شکل گرفتهاند. در نقطه تلاقی میان رشتههای موسیقی عرفانی و رویکردی روایی – تجسمی به دف نوازی هر قطعه ساختاری مستقل دارد، اما در کلیت آلبوم، پیوندی تماتیک و مفهومی از مضامین عرفانی و سلوک درونی گرفته تا بازتاب خیزشهای اجتماعی و زیست جنوب ایران برقرار است.
در این مجموعه «ریتم»، «سکوت» و «فضاهای صوتی» صرفاً ابزار بیان نیستند، بلکه نقش زبان روایت را ایفا میکنند. ضربههای دف، گاه درونی و مراقبه محور و گاه خروشان و اعتراضی هستند. مسیری که در هر لحظه حامل معنایی بوده که واژهها از بیانش ناتوانند.
قطعات این آلبوم نه تنها برای شنیدن، بلکه برای تجربه شدن ساخته شدهاند؛ تجربهای حسی، شخصی و در عین حال جمعی، بازتابی از جهانی که در آن زیستهایم و زیست میکنیم.
فرآیند شکل گیری این قطعات، محدود به یک دوره مشخص نیست. برخی از آنها چون «گفتگو» بیش از یک دهه پیش متولد شدهاند. یا «فریاد ساحل» که به سال ۱۳۹۷ باز میگردد و یا «رومی» که در سال ۱۳۹۹ نوشته شد. تمامی این قطعات در این آلبوم گردآوری شدهاند تا در قالبی یک دست و منسجم عرضه شوند.
از منظر تکنیکال و لحن اجرایی، این مجموعه تبلور برداشت و زبان شخصی من از ساز دف و بیان موسیقایی آن است و امید که دریچهای تازه برای تجربهای تازه از از شنیدن باشد.»
این توضیحات نشان میدهد که آلبوم «آن که بی باده کند جان مرا مست کجاست» صرفاً مجموعهای از قطعات تکنیکی برای دف نیست، بلکه روایتی صوتی است از زیست فردی و جمعی هنرمند؛ روایتی که میان عرفان، تأمل درونی، خیزشهای اجتماعی و تصاویر جنوب ایران در رفتوآمد است و شنونده را به نوعی «تجربه شنیداری» دعوت میکند، نه صرفاً گوش دادن گذرا.
