انتقاد از مستند جان لنون در کن؛ آخرین مصاحبه مشترک جان لنون و یوکو اونو | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ فیلم مستند «John Lennon: The Last Interview» (جان لنون: آخرین مصاحبه) تازهترین اثر استیون سودربرگ، کارگردان سرشناس، در جریان برگزاری جشنواره فیلم کن (Cannes Film Festival) به نمایش درآمد. این مستند به شکلی دقیق به آخرین مصاحبه مشترک جان لنون و یوکو اونو میپردازد؛ گفتوگویی که در تاریخ ۸ دسامبر ۱۹۸۰، تنها چند ساعت پیش از ترور وحشتناک لنون در مقابل ساختمان داکوتا در نیویورک انجام شد. همین همزمانی، به کلمات و جملات لنون در این مصاحبه حالوهوایی خاص و ناخواسته تاثیرگذار بخشیده است.
ماجرای این مصاحبه زمانی تلختر میشود که بدانیم خبرنگاران ایستگاه رادیویی KFRC سانفرانسیسکو، هنگام ترک محل مصاحبه با مردی مشکوک مواجه شدند. یکی از خبرنگاران برای آرام کردن او، نسخهای از آلبوم تازه لنون و اونو با نام «Double Fantasy» را به او هدیه داد. بعدها مشخص شد که این فرد همان قاتل لنون بوده است؛ روایتی تکاندهنده که فیلم سودربرگ ترجیح میدهد چندان بر آن تاکید نکند و بیشتر بر جنبههای انسانی و مثبت شخصیت لنون متمرکز بماند.
جنجال استفاده از هوش مصنوعی در فیلم
با وجود جذابیت ذاتی سوژه، آنچه مستند جان لنون را هدف انتقادات تند قرار داده، استفاده گسترده از تصاویر و سکانسهای تولیدشده با هوش مصنوعی است. منتقدان معتقدند این تصاویر نهتنها کمکی به روایت مستند نمیکنند، بلکه کیفیتی متوسط داشته و باعث خستگی مخاطب میشوند. این تصاویر مصنوعی در کنار صحبتهای لنون درباره صلح، عشق و موسیقی قرار گرفتهاند، اما نتیجه نهایی نتوانسته است آنطور که باید تاثیرگذار باشد.
گفته میشود سودربرگ در ابتدا قصد داشت با استفاده از هوش مصنوعی، خودِ مصاحبه را بهصورت کامل بازسازی کرده و همگام با صدا به تصویر بکشد. اگرچه این ایده میتوانست بحثبرانگیز باشد، اما احتمالا از نسخه فعلی جذابتر از کار درمیآمد. در ساختار فعلی، فیلم بیشتر بر بازپخش صوتی گفتوگو تکیه دارد و آن را با عکسها و تصاویر آرشیوی ترکیب میکند، اما کلیپهای هوش مصنوعی ضربآهنگ اثر را کاهش دادهاند. حتی در بخشی از فیلم، یوکو اونو از آیندهای سخن میگوید که در آن انسانها ممکن است «جای خود را به کامپیوترها بدهند»؛ جملهای که در بستر این فیلم نوعی طنز ناخواسته ایجاد کرده است.
ارزش تاریخی و میراث موسیقایی لنون
در سالهای اخیر آثار متعددی درباره زندگی این ستاره ساخته شده است؛ از جمله «One to One: John & Yoko» و «The Lost Weekend» که هر کدام زاویهای از زندگی او را بررسی کردهاند. فیلم سودربرگ نیز تلاش کرده با تمرکز بر یک مصاحبه خاص، نگاهی متفاوت ارائه دهد، اما به دلیل فقدان تحلیل عمیق، تا حد زیادی به همان گفتوگوی خام محدود مانده است.
با این حال، نمیتوان ارزش تاریخی این مستند را انکار کرد. لنون در این گفتوگو با نگاهی بسیار مثبت درباره آینده موسیقی و گروههای جوانتری مانند «The Clash» صحبت میکند که برای علاقهمندان به تاریخ موسیقی بسیار جذاب خواهد بود. در مجموع، «John Lennon: The Last Interview» با وجود پتانسیلهای فراوان، به عنوان تجربهای متوسط در کارنامه سودربرگ ثبت شد که نتوانست انتظارات بالای مخاطبان در جشنواره کن را برآورده کند.
