پری ملکی معتقد است اجرای بانوان تا زمانی که مورد نقد، بررسی و دیدهشدن قرار نگیرد، چرخهای تکراری و بینتیجه است که رشد و اثرگذاری حداقلی دارد. او تأکید میکند نبود بازخورد، این اجراها را به مسیری باطل تبدیل کرده است.