به گزارش خبرگزاری ریتم؛ نادر نیکنژاد، خواننده موسیقی بلوچی، در گفتوگویی با اشاره به وضعیت جسمی و شرایط فعلی خود، درباره فعالیتهای اجرایی و برنامههایش توضیح داد و گفت: «در حال حاضر بیمار هستم و دچار نارسایی قلبی شدهام. مدتی در شیراز و کرمان بستری بودم و بهتازگی نیز عازم تهران شدهام، به امید خدا.»
او با تشریح جزئیات بیشتری از وضعیت سلامتی خود افزود: «شرایط من بهتر نشده است. منتظر مساعدت عزیزان هستیم تا بتوانیم حداقل با هواپیما یا قطار زودتر خودمان را برسانیم، چون نوبت دکترمان در حال از دست رفتن است. دور قلبم آب جمع شده، ریهام وضعیت مناسبی ندارد و بهراحتی نمیتوانم بنشینم، بلند شوم یا راه بروم.»
نیکنژاد در پاسخ به پرسشی درباره کمکها و مساعدتهای دولتی نیز اظهار کرد: «تماسهایی انجام شده و قرار بوده دوباره تماس بگیرند، اما حال من خوب نیست و الان باید هرچه زودتر به پزشک برسم.»
این هنرمند در ادامه سخنان خود، با اشاره به جایگاه و ماهیت «مقام کردی» توضیح داد: «مقام کردی یک مقام آوازی است که از دوری و جدایی صحبت میکند. از قدیم میگفتند از “قبله زمین” آمده؛ یعنی از بندرعباس، درآباد، ایرانشهر و لاشار حرکت کرده و به دست ما رسیده است.»
او درباره شیوههای ابتدایی اجرای این مقام گفت: «کردی در ابتدا بیشتر توسط زنان اجرا میشد؛ زمانی که گندم را با سنگ دستی آسیاب میکردند یا برنج میکوبیدند، چند خانم دور هم جمع میشدند و آواز میخواندند.»
نیکنژاد با اشاره به سیر تحول این مقام آوازی افزود: «بعدها این آوازها به دست بشکنوازان و استادان دیگر رسید و کمکم وارد فضای مردانه شد و با هم ادغام شدند و به شکل امروزی درآمد.»
این خواننده موسیقی بلوچی با اشاره به سابقه شخصی خود در اجرای مقام کردی گفت: «من از حدود ده تا پانزدهسالگی کارم کردی بوده و اکنون هم دکترای خودم را گرفتهام. کردی حرفه من است و پدربزرگم هم کردینواز بوده است.»
نادر نیکنژاد در پاسخ به این پرسش که چرا مقام کردی از سیستان و بلوچستان سر درآورده است، توضیح داد: «دقیق نمیدانم و این موضوع بهصورت جدی بررسی نشده است. عدهای میگویند از کرمانشاه و کردستان آمده، عدهای دیگر معتقدند از کرمان بلند شده و بعد در همان اطراف گسترش پیدا کرده؛ از جاهایی که من هنوز آنجا هستم تا بشکرزمین، غرقآباد، چابهار، پیرانشهر و مناطق دیگر.»
