به گزارش خبرگزاری ریتم؛ بهرهمندی از محصولات فرهنگی و هنری در رویدادهای بزرگ ورزشی جهان، بهویژه در یکی دو دهه اخیر، دیگر صرفاً در حاشیه قرار ندارد و به بخشی مهم از متن این رویدادها تبدیل شده است. برگزارکنندگان مسابقات بزرگ و کشورهای میزبان تلاش میکنند با استفاده از ظرفیت حضور گسترده مخاطبان بینالمللی، زمینههای مؤثرتری برای درآمدزایی، جذب اسپانسر و بازتاب رسانهای فراهم کنند.
این مسیر در رقابتهایی چون المپیک و جام جهانی فوتبال بهشدت مورد توجه قرار گرفته و نحوه معرفی، ارائه و انتشار محتواهای مرتبط با این حوزه، به یکی از اصلیترین حواشی این رویدادها بدل شده است. موسیقی نیز در این میان نقش پررنگی دارد و رسانهها و مخاطبان همواره در پی اخبار و گزارشهایی هستند که به انتخاب خوانندگان و آثار رسمی این رقابتها مربوط میشود.
در ایران نیز این فرآیند، تحت تأثیر شرایط سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، با نوسانات و حاشیههای فراوانی همراه بوده است. نحوه انتخاب هنرمندان و آثاری که قرار است با حمایت ستاد برگزاری رویدادها، کشور میزبان یا تیمهای شرکتکننده معرفی شوند، به موضوعی جذاب و پرچالش در رسانهها تبدیل شده است. مخاطبان ایرانی، فارغ از اخبار مربوط به افتتاحیه یا قرعهکشی، همواره پیگیر انتخاب خواننده رسمی سرود تیم ملی فوتبال کشورمان در جام جهانی هستند.
این مسیر پرفرازونشیب، بهویژه در یکی دو دوره اخیر جام جهانی، با حاشیههای گستردهای همراه شد و با توجه به گسترش بسترهای رسانهای، دیگر چیزی برای پنهان ماندن وجود ندارد. آنچه در پشتپرده این انتخابها رخ میدهد، دیر یا زود در فضای رسانهای بازتاب مییابد.
بررسی جزئیتر روند انتخاب خواننده تیم ملی فوتبال ایران نشان میدهد که اگرچه طی سالهای اخیر به واسطه مصاحبهها و اطلاعرسانی نهادهایی چون فدراسیون فوتبال، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و رسانه ملی، این فرآیند شکل منظمتری یافته، اما همچنان ابهاماتی درباره مرجع نهایی تصمیمگیری وجود دارد. تشتت آرا و انتشار مواضع مختلف خوانندگان، مانع از رسیدن به یک الگوی شفاف شده است.
بر اساس پیگیریهای انجامشده، مسیر تولید و معرفی آثار موسیقایی در کشور به این شکل است که پس از توافق میان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و وزارت ورزش و جوانان، گزینههای پیشنهادی از سوی وزارت ارشاد معرفی میشوند و سپس در کارگروهی با محوریت فدراسیون فوتبال مورد بررسی قرار میگیرند. در نهایت، تصمیمها به وزارت ورزش و وزارت ارشاد اعلام میشود؛ فرآیندی که در سالهای اخیر، اغلب به مرحله اجرا رسیده است.
در ادامه، نامهای رسمی از سوی فدراسیون فوتبال به فیفا ارسال میشود تا یک تا چهار قطعه موسیقایی برای پخش در بخشهایی چون تمرینات پیش از بازی، شادی پس از گل، خروج از زمین و پایان مسابقه انتخاب شود.
در همین رابطه، امیرمهدی علوی، سخنگو و مدیر روابط عمومی فدراسیون فوتبال، در گفتوگویی توضیح داد:
«رایزنیهای لازم در این زمینه همچون ادوار گذشته با مقامهای مسئول انجام گرفته تا سرودها و آثار موسیقایی مناسب درجهت معرفی تاریخ، فرهنگ و هنر در شأن ایران عزیز داشته باشیم.»
او افزود:
«در این مسیر برخی از مدیران و مسئولات مرتبط با این موضوع در وزارت ورزش و جوانان و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جلساتی را برگزار کردند تا طی روزهای آینده درباره ماجرای انتخاب خواننده سرود رسمی تیم ملی فوتبال در جام جهانی تصمیمگیری نهایی شود و بتوانیم به واسطه موسیقی، شکوه ایران و ایرانی را در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ به رخ بکشیم.»
با وجود این اظهارات، همچنان باید دید در ماههای باقیمانده تا آغاز جام جهانی، نام کدام هنرمند یا گروه موسیقایی بهعنوان خواننده رسمی سرود تیم ملی فوتبال ایران معرفی خواهد شد؛ فرآیندی که در دورههای گذشته با چالشهای متعددی همراه بوده و اینبار انتظار میرود با برنامهریزی منسجمتری دنبال شود.
پایگاه خبری ریتم
