به گزارش خبرگزاری ریتم؛ سامان جلیلی هشت سال پس از انتشار دومین آلبوم رسمی خود با نام «چه حال خوبیه»، در شرایطی که بسیاری از خوانندگان به انتشار تکآهنگهای زودگذر روی آوردهاند، سومین آلبوم رسمی خود را منتشر کرده است. «عشق قدیمی» کموبیش ادامه همان مسیر همیشگی جلیلی است؛ مسیری که برای گوش امروز چندان تازه نیست.
این آلبوم با قطعه «عشق قدیمی» آغاز میشود؛ قطعهای که از نظر ترانه، ملودی و تنظیم، کاملاً در امتداد فضای آثار پیشین جلیلی قرار دارد. اما مشکل اصلی آلبوم، چینش نامنسجم قطعات است؛ جایی که قطعات شاد و غمگین بدون منطق روایی، پشت سر هم قرار گرفتهاند و اجازه شکلگیری یک تجربه شنیداری منسجم را نمیدهند.
در این اثر، ملودی وجود دارد، اما ملودی ماندگار کمتر شنیده میشود. تنظیم قطعات شاد نیز بهروز نیست و همین مسئله باعث شده حتی ملودیها هم آنطور که باید به گوش ننشینند. از سوی دیگر، معرفی ناقص عوامل آلبوم، یکی از ضعفهای جدی آن است.
بخش قابل توجه آلبوم، لحن خواندن سامان جلیلی است؛ لحنی که میان سبک قدیمی او و تلاش برای نزدیک شدن به سلیقه نسل جدید معلق مانده است. در گامهای پایین، اجرا قابل قبول است اما در گامهای بالا، فشار و محدودیت بهوضوح شنیده میشود.
در مجموع، «عشق قدیمی» آلبومی است که هواداران قدیمی سامان جلیلی را تا حدی راضی میکند، اما بعید است مخاطب جدیدی به او اضافه کند. این اثر بیش از هر چیز نشان میدهد که سامان جلیلی برای ادامه مسیر، بیش از هر زمان دیگری به بروزرسانی جدی نیاز دارد.
