نشست «پارادوکس مشروعیت در رپ فارسی» با حضور پژوهشگران و فعالان حوزه موسیقی و رسانه برگزار شد؛ نشستی که در آن، نسبت میان مشروعیت اجتماعی رپ فارسی و سیاستهای رسمی فرهنگی کشور به بحث گذاشته شد.
با انتشار برنامه «گنگ» علی ضیاء در شبکه نمایش خانگی و حضور شایع، بحث محدودیت موسیقی رپ دوباره داغ شد؛ تا جایی که یک پلتفرم دیگر هم با اشاره به سختیهای دریافت مجوز برای برنامهای مشابه، واکنش رسمی نشان داد.
بهرام، رپر و هنرمند جریانساز هیپهاپ فارسی، اعلام کرد که آلبوم بلند و تازهاش با عنوان «هیچ» روز ۲۹ آذر منتشر خواهد شد. این مجموعه ۱۱ قطعه دارد و فضایی تجربیتر نسبت به آثار پیشین او خواهد داشت؛ اثری که پس از سالها انتظار، توجه گسترده هواداران را جلب کرده است.
هیچکس، رپر سرشناس و بنیانگذار رپ فارسی، در توییتی تازه نسبت به صدور مجوز برای شروین حاجیپور و همچنین همکاریهای اخیر سینا ساعی واکنش نشان داد. او با انتقاد از همسویی برخی هنرمندان با ساختارهای رسمی، این رفتار را «بیوجدان» خواند و آن را مشابه سازوکارهای حکومتی دانست که «تا زمانی که هزینه ندارد، ادامه مییابد.»
امیرعلی کریمخانی، خواننده نوزدهساله آلبوم «نسل من»، در مراسم رونمایی این اثر با اشاره به چهارده سال سابقه نوازندگی ویلن و آغاز جدی آواز از چهارده سالگی، تأکید کرد موسیقی این آلبوم جای خالی مهمی را در مارکت موسیقی امروز پر میکند و فلسفه آن، بازتابدهنده دغدغههای نسل فعلی است.
فینال برنامه تلویزیونی «کارناوال» با حضور سروین ضابطیان و سینا ساعی به یکی از پرهیجانترین شبهای این مسابقه تبدیل شد؛ شبی که اجرای مشترک این دو هنرمند با واکنش گسترده مخاطبان، تحلیلهای فرهنگی و گمانهزنیهایی درباره سانسور همراه بود.
انتشار تکآهنگ «همدست» با حضور مشترک و همخوانی «اشوان» و «مهیار»، دو ستاره پرمخاطب این روزهای موسیقی ایران، سومین حلقه از سهگانهای است که طی چند هفته اخیر فضای موسیقی کشور را تحت تاثیر خود قرار داده است.
در ادامه جدال هویتی میان رپرهای مستقل و رپرهای مجاز، اینبار مهیار ساعدی، خواننده پرحاشیه سبک آراندبی، با استوری تازهای به نقطه ضعف توماج صالحی حمله کرده و او را مانند برخی کاربران فضای مجازی به «همکاری» متهم کرده است.
مجاز شدن شماری از رپرهای مطرح و همکاری آنها با نهادهای رسمی، فضای بیاعتمادی عمیقی در میان فعالان رپفارسی ایجاد کرده و با انتشار فریاستایل جنجالی حمید صفت، زخمهای کهنه، اختلافات درونی و شکاف هویتی این ژانر وارد مرحلهی تازه و ملتهبی شده است.