کنسرت مورتی عزیززاده در تهران با استقبال پرشور برگزار شد | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ کنسرت بزرگ مُرتی عزیززاده، پدیده بیبدیل موسیقی فیوژن بوشهری، شب گذشته در تهران به تهیهکنندگی مجموعه هنری «ایستگاه» و مدیریت مهدی نوروزی روی صحنه رفت. این هنرمند خلاق در سالهای اخیر با ارائه آثاری متمایز و ساختارشکن توانسته است توجه بخش زیادی از مخاطبان جدی موسیقی را به خود جلب کند. استقبال فوقالعاده دیشب نشان داد که او جریانی فراتر از یک موج موقت را نمایندگی میکند.
بسیاری از کارشناسان بر این باورند که صدای مورتی بیش از آنکه به دنبال موفقیتهای تجاری معمول باشد، برای خلق یک جهانبینی منحصربهفرد تلاش میکند. او برای مخاطبان امروز موسیقی، پدیدهای ناب است؛ هنرمندی جسور که از ترکیب موسیقی بوشهر، سبکهای جاز و بلوز و فولکلور پر رمز و راز جنوب کشور، زبانی کاملاً نوین و امروزی آفریده است.
مقایسه جسارت مورتی عزیززاده با سالهای اوج محسن نامجو
استقبال پرشور مخاطبان تهرانی از این اجرا، پیش از آنکه نشاندهنده موفقیت تجاری یک رویداد باشد، نمادی از عطش نسل جوان برای شنیدن صداهای تازه و متفاوت است؛ نسلی که دیگر به ملودیهای تکراری و کلیشهای قانع نیست و در پی کشف جهانبینی و امضای شخصی هنرمند است. اگر بخواهیم یک معادل تاریخی برای این پدیده در موسیقی معاصر ایران پیدا کنیم، ناخودآگاه به یاد سالهای اوج فعالیت محسن نامجو میافتیم.
نامجو در آن سالها با درهمشکستن قواعد سنتی، مرز میان موسیقی اصیل، راک و ادبیات را از نو تعریف کرد. البته مقایسه مورتی با نامجو به معنای یکسان بودن سبک موسیقی آنها نیست، بلکه اشاره به جسارت بیمانند هر دو هنرمند در نوآوری دارد. هر دوی آنها حرکت خود را از جغرافیای بومی آغاز کردند و توانستند آن اصالت محلی را به زبانی جهانی و مدرن ترجمه کنند.
لهجه جنوب به عنوان بخشی از ارکستراسیون
مورتی عزیززاده موسیقی بوشهر را صرفاً بازخوانی یا تکرار نمیکند، بلکه آن را با تمام قوا به جهان امروز پرتاب میکند. در آثار او، لهجه شیرین بوشهری، داستانهای بومی ساحلنشینان، روایتهای زندگی مردمان سختکوش جنوب و حتی طنز و طعنههای کلامی، به عنوان بخشی از سازبندی و ارکستراسیون اثر عمل میکنند. در جهان موسیقی او، واژهها نیز مانند سازهایی چون گیتار و سازهای کوبهای نقش ملودیک و ریتمیک دارند.
بزرگترین برگ برنده این هنرمند جنوب، ادبیات شخصی و بیپروای اوست؛ لحنی صادقانه که نه ادعای روشنفکری دارد و نه به دنبال جلب رضایت جریانهای تجاری و اصلی مارکت است. او صمیمانه از دنیای واقعی خود میگوید و همین صداقت است که آثارش را از دیگران متمایز میکند. اگرچه برای قضاوت نهایی هنوز زود است، اما مورتی عزیززاده ثابت کرد که موسیقی ایران همچنان به این دیوانگیهای خلاقانه و تجربهگراییهای شجاعانه نیاز دارد.
