حمله تند روزنامهنگار موسیقی به وزارت ارشاد: «اگر مدیر نیستید، لااقل مسئول باشید!» | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ سامانههای اداری و اجرایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سالهای اخیر به یکی از بزرگترین موانع پیش روی اهالی فرهنگ و هنر تبدیل شدهاند. آرتین ولیالهی، روزنامهنگار حوزه موسیقی، در یادداشتی صریح به نقد عملکرد این وزارتخانه در مدیریت زیرساختهای دیجیتال خود پرداخته و از بیتفاوتی مدیران نسبت به مشکلات کاربران گلایه کرده است.
بحران سامانههای نابسامان و سکوت مسئولان
در حالی که اهالی هنر برای پیشبرد فعالیتهای رسمی و قانونی خود ناچار به استفاده از این درگاههای آنلاین هستند، اختلالات شدید و طولانیمدت به امری عادی تبدیل شده است. ولیالهی در این باره مینویسد:
سامانههای مربوط به وزارت فرهنگ در سالهای اخیر و بهویژه یک سال گذشته، مکرراً با اختلالات شدید و طولانیمدت و در مواقعی با قطع کامل دسترسی مواجه بودهاند و اهالی فرهنگ و هنر برای پیشبرد فعالیتهای رسمی، در شرایطی با این مشکل دست و پنجه نرم میکنند که آقایان در وزارتخانه، عذرخواهی که هیچ، حتی زحمت انتشار یک خط توضیح درباره این معضل را به خود نمیدهند و کاربران باید چشم به مانیتور و دست به دعا بنشینند تا در زمانی نامعلوم بخت این سامانهی نابسامان باز شود.»
این بیتفاوتی و عدم اطلاعرسانی دقیق باعث شده است تا هنرمندان و فعالان فرهنگی در وضعیتی فرسایشی قرار بگیرند و بسیاری از پروژههای هنری به دلیل نقص فنی در سیستمهای دولتی متوقف شود.
آزمون و خطای بیپایان در وزارت فرهنگ
یکی از پرسشهای اساسی مطرح شده در این یادداشت، زمانبندی نهایی برای اصلاح این وضعیت و خروج از چرخه آزمون و خطاست. هنرمندان میپرسند که چند سال دیگر باید صرف اصلاح این سیستمهای ناکارآمد شود؟ ولیالهی خطاب به مدیران وزارتخانه میگوید:
خوب است چنانچه عزیزان منت گذارده و بنا را بر ارائهی توضیح نهادند، بفرمایند برای رفع چنین مشکلی دقیقاً چقدر زمان نیاز دارند؟ چند سال باید بگذرد تا آزمون و خطای این سامانهی ملالآور و مضحک به سرانجام برسد و نسخهای قابل اعتماد و باثبات از آن در دسترس قرار گیرد؟ واقعاً پرداختن به این مسئله را لازم نمیدانید؟
درخواست پاسخگویی و مسئولیتپذیری در برابر صنف
در شرایطی که جامعه هنری با تعطیلیهای پیاپی، مشکلات اقتصادی و بلاتکلیفیهای معیشتی دستبهگریبان است، وجود موانع اداری و فنی جدید، فشار مضاعفی را بر آنها وارد میکند. این یادداشت با لحنی صریح به مدیران یادآوری میکند که اگر توانایی حل مشکلات را ندارند، لااقل در برابر وظایف خود پاسخگو باشند.
در بخش پایانی این یادداشت آمده است:
انصاف نیست حالا که نمیتوانید یا نمیخواهید بر زخمهای قشری که با تعطیلیهای پیاپی و بلاتکلیفیهای متمادی رو به نابودی رفته مرهم بگذارید، با این بیتفاوتیها سنگ جدیدی جلوی پایش بیندازید. اگر «مدیر» نیستید لااقل «مسئول» باشید…
این وضعیت در حالی ادامه دارد که بسیاری از اهالی موسیقی برای دریافت مجوزهای لازم، ثبت آثار و پیگیری امور صنفی خود به طور کامل به این سامانهها وابسته هستند و هرگونه اختلال، مستقیماً معیشت و فعالیت حرفهای آنان را تحتالشعاع قرار میدهد.
