وداع تلخ حمیدرضا آفریده با آموزشگاه موسیقیاش پس از بمباران | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ تجاوزات اخیر و هدف قرار دادن زیرساختهای مدنی و فرهنگی، این بار دامنگیر یکی از مراکز آموزشی هنر در پایتخت شد. حمیدرضا آفریده که سالها برای ترویج موسیقی اصیل ایرانی تلاش کرده است، در پی تخریب محل فعالیت خود، با انتشار تصویری از ویرانههای آموزشگاهش، روایتی دردناک از عشق و فقدان را به اشتراک گذاشت.
وداع با کانون خاطرات ۲۵۰ هنرجو
حمیدرضا آفریده در یادداشت خود تأکید کرد که آموزشگاه موسیقی برای او و همکارانش تنها یک فضای فیزیکی نبوده، بلکه کانون زندگی و امید بوده است. او با اشاره به تلاشهای شبانهروزی کادر آموزشی اظهار داشت: «اینجا فقط چند تا اتاق، در و پنجره و صندلی نبود؛ تمامِ روح زندگی من و شیدا بود. خاطره ۲۵۰ شاگرد و تلاش و عشق ۲۲ معلم و همکار در این دیوارها نهفته است.»
این هنرمند در شرایطی برای ثبت آخرین لحظات به حمیدرضا آفریده آموزشگاه موسیقی بازگشت که صدای پدافند و انفجارهای پیاپی در فضای شهر طنینانداز بود. او هدف از این اقدام را جایگزینی صدای صلح و هنر با صدای خشونت و بمب عنوان کرد.
پیام ایستادگی در میان شعلههای جنگ
آفریده در بخش دیگری از دلنوشته خود، با لعنت فرستادن بر جنگ و خشونت، به آسیبهای انسانی ناشی از قطع زیرساختها و هدف قرار گرفتن مناطق مسکونی اشاره کرد. او با ابراز همدردی با خانوادههای داغدار، به وضعیت بیماران و کسانی که زندگیشان به واسطه این حملات با خطر مواجه شده است، واکنش نشان داد.
در فراز پایانی این یادداشت آمده است: «شاید این آخرین صدای نوازندگی من باشد؛ شاید من هم فردا نباشم، اما این صدا میماند؛ به یادگار در تاریخ که ما مردم عاشق بودیم و عاشقانه رفتیم. مادرم، ایران، مراقب خودت باش؛ چه ما باشیم و چه نباشیم.»
هنر؛ صدای ماندگار تاریخ
تخریب مراکز فرهنگی مانند آموزشگاه موسیقی آفریده، اگرچه خسارات مادی سنگینی به بدنه هنری کشور وارد میکند، اما انتشار چنین پیامهایی نشاندهنده روح تسلیمناپذیر هنرمندان ایرانی است. حمیدرضا آفریده با این اقدام، بار دیگر ثابت کرد که هنر حتی در میان آوارهای جنگ نیز میتواند پیامرسان صلح و زندگی باشد.
