مدیرعامل خانه موسیقی ایران: انسجام ملی؛ ضرورتی برای عبور از روزهای دشوار | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ به خانه موسیقی ایران، حمیدرضا نوربخش مدیرعامل خانه موسیقی ایران، طی روزهای جنگ و تجاوز آمریکا و رژیم صهیونی به ایران، یادداشتی منتشر کرد که متن آن به شرح زیر است:
«از نهم اسفند ماه ۱۴۰۴ کشور ما با هجمهای ویرانگر، بیرحمانه و بیمرز مواجه شد؛ هجمهای که از سوی جنایتکاران آمریکاییـ صهیونیستی و آن هم در میانه روند مذاکرات آغاز شد. در این حمله، همانند تجربههای پیشین، همه هنجارها و قواعد و قوانین بینالمللی زیر پا گذاشته شد. در آغاز این جنگ، مسئولان و فرماندهان مورد هجوم قرار گرفتند و پس از آن نیز متأسفانه حملات به مراکز غیرنظامی ادامه یافت.
یکی از تلخترین این رخدادها حمله به مدرسهای در میناب بود که در آن حدود ۱۸۰ نونهال دختر و پسر این سرزمین، جان خود را از دست دادند. حادثهای دلخراش که دل همه مردم ایران و هر انسان آزادهای را در هر کجای جهان به درد آورد. با وجود ابعاد انسانی این فاجعه، متأسفانه هیچ نهاد بینالمللی برای دادخواهی به میدان نیامد و حتی برخی از همان نهادها نیز تنها با تأخیر و اشارههایی گذرا به این جنایت واکنش نشان دادند؛ مسئلهای که خود جای تأسف فراوان دارد.
این وقایع پرده از چهره واقعی آغازگران این جنگ برداشت و نشان داد که چگونه میتوانند بیهیچ ملاحظهای دست به چنین جنایاتی بزنند. در ادامه نیز شاهد حملات متعددی به زیرساختهای کشور بودیم؛ از تأسیسات انرژی در عسلویه گرفته تا بخشهایی از پالایشگاهها، پلها و دیگر زیرساختها. افزون بر این، حمله به دانشگاهها، مراکز علمی و حتی بناهای تاریخی و میراث فرهنگی کشور نیز رخ داد؛ در حالی که در تمام جهان و در همه جنگها تأکید میشود که میراث تمدنی کشورها باید مصون از تعرض بماند.
در این میان، قربانیان بسیاری از اقشار مختلف جامعه بودند؛ از کودکان و نوجوانان گرفته تا معلمان، دانشآموزان، دانشجویان، امدادگران، پرستاران و پزشکان. این گستردگی آسیبها نشان میدهد که چگونه مرزهای انسانی در این حملات نادیده گرفته شده و جنایت به نهایت خود رسیده است.
طبیعی است که در چنین شرایطی همه بخشهای جامعه دچار آسیب میشوند و جامعه هنری نیز از این قاعده مستثنی نیست. افزون بر آسیبهایی که به برخی مراکز هنری وارد شد، گزارشهایی نیز از حمله به بعضی آموزشگاههای موسیقی و مراکز آموزشی هنری دریافت کردیم. با این حال، در همین روزهای دشوار شاهد شکلگیری آثار موسیقایی ارزشمندی بودیم؛ آثاری که بیشتر جنبه ملی، میهنی و حماسی داشتند و پیام همدلی، همبستگی و ایستادگی را به جامعه منتقل کردند.
واقعیت این است که در چنین بزنگاههایی مسئله تمامیت ارضی کشور از همه اختلافها مهمتر میشود. فارغ از اختلاف نظرها، مسائل گذشته، نقدها و مشکلاتی که ممکن است وجود داشته باشد، امروز ایرانـ این سرزمین که پاره تن همه ماستـ در مرکز توجه و دغدغه مشترک مردم قرار گرفته است. در چنین شرایطی همه اختلافها کنار گذاشته میشود و نگاهها به حفظ یکپارچگی و تمامیت ارضی کشور معطوف میشود.
تجربه تاریخی نیز نشان داده است که هر زمان هجمهای خارجی علیه این سرزمین شکل گرفته، ملت ایران با انسجام و یکپارچگی در برابر آن ایستاده است. این سرزمین بارها در تاریخ خود روزهای دشوار را تجربه کرده، اما همچون ققنوسی از دل خاکستر دوباره برخاسته و در عرصه جهانی درخشیده است. میراث تاریخی و فرهنگی این کشور همواره محفوظ مانده و بیتردید در آینده نیز چنین خواهد بود. در این میان، وظیفه ما بهویژه در جامعه هنری و فرهنگی، تقویت همین انسجام و همدلی ملی است.
فعالیتهای موسیقی در این ایام تا حد زیادی متوقف شده است. کنسرتها برگزار نمیشود و بسیاری از آموزشگاههای موسیقی نیز در این مدت تعطیل بودهاند یا بهصورت محدود فعالیت کردهاند. از آنجا که بخش بزرگی از هنرمندان موسیقی در حوزه آموزش فعالیت میکنند، این تعطیلیها طبیعتاً بر وضعیت اقتصادی آنها تأثیر گذاشته است. بهویژه در کلانشهرهایی مانند تهران که بیشتر در معرض حملات بودهاند، نگرانیهای امنیتی و شرایط عمومی جامعه باعث شده کلاسهای آموزشی با ریزش هنرجو و کاهش فعالیت روبهرو شوند و پیشبینی میشود این وضعیت تا پایان فروردین نیز ادامه داشته باشد. در چنین وضعیتی طبیعی است که اولویتهای زندگی مردم تغییر کند و هنر در مقاطعی به اولویتهای بعدی منتقل شود.
در عین حال ما به عنوان یک نهاد صنفی وظیفه داریم به مشکلاتی که برای فعالان حوزه موسیقی ایجاد شده نیز توجه کنیم. همانگونه که در دوران کرونا برای حمایت از هنرمندان تلاش کردیم، امروز نیز در حال پیگیری مسائل معیشتی و حرفهای اعضای جامعه موسیقی هستیم. با مسئولان در ارتباط هستیم تا برای بخشهایی که آسیب دیدهاند راهکارهایی به منظور جبران خسارتها و کاهش فشارهای معیشتی پیدا شود. تلاش ما در خانه موسیقی این است که تا حد امکان مشکلات اعضای این جامعه را پیگیری و برای کاهش آسیبها، راهکارهایی پیدا کنیم. مراجعاتی که تاکنون داشتهایم بررسی شده و تلاش کردهایم تا حد امکان برای حل مشکلات اقدام کنیم.
در پایان، در آغاز سال جدید برای همه مردم عزیز کشورمان، بهویژه جامعه هنری و به طور خاص جامعه موسیقی، آرزوی سلامتی، امنیت و آرامش دارم. امید آنکه این روزهای دشوار با سرافرازی ایران عزیز به پایان برسد و این سرزمین همچون همیشه از دل سختیها سربلند بیرون آید.»
