پیمان ناصح پور: پیام هنرمند باید صدای انسانیت باشد | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛در متنی که از سوی پیمان ناصح پور منتشر شده، او با اشاره به خاطرهای از سالهایی که پدرش در هنرستان چنگ آواز تدریس میکرد، به تابلوی کوچک خوشنویسیشدهای اشاره کرده که از طرف ریاست هنرستان به پدرش اهدا شده بود. به گفته او، روی این تابلو پیام مهمی نوشته شده بود: «اگر هنر و انسانیت نتوانند در کنار هم قرار گیرند، پس بگذار هنر بمیرد.»
ناصح پور این جمله را مبنای نگاه خود به جایگاه و مسئولیت هنرمند دانسته و تأکید کرده است که مهمترین وظیفه هنرمند، درست در همین نقطه معنا پیدا میکند؛ جایی که هنر باید در خدمت انسانیت قرار بگیرد و نسبت خود را با رنج، ظلم و بیعدالتی روشن کند. او بر این باور است که هنر جدا از انسان، از روح و کارکرد اصلی خود فاصله میگیرد.
او در ادامه این پرسش را مطرح کرده است که آیا هنرمندانی که خود را مردمی میدانند، نباید صدای انسانهای بیگناه و مظلوم، بهویژه کودکان، باشند؟ این بخش از نوشته او بر ضرورت همدلی فعال هنرمندان با رنجدیدگان و بازتاب دادن صدای بیصدایان تأکید دارد؛ تأکیدی که بهنوعی، جایگاه اجتماعی هنر را در کنار نقش زیباییشناسانه آن برجسته میکند.
<p>در همین راستا، پیمان ناصح پور از همه کوبهاینوازان و طبلنوازان جهان خواسته است که با بلند کردن صدای سازهای خود، صدای انسانهای مظلوم، بهویژه دختران میناب، باشند. او این درخواست را نه صرفاً یک موضعگیری هنری، بلکه دعوتی به نمایش انسانیت در عرصه عمومی و در بستر کنسرتها و مجامع هنری دانسته است.
به باور او، طبلنوازان جهان میتوانند در صحنههای عمومی و کنسرتها، چهرهای روشن از رئوف بودن هنرمندان و مسئولیتپذیری آنان ارائه دهند. ناصح پور با چنین نگاهی، هنر را ابزاری برای بازتاب دردهای انسانی و تقویت همدلی اجتماعی میبیند؛ نگاهی که در آن، ساز تنها برای اجرا نیست، بلکه میتواند حامل پیام اخلاقی و انسانی نیز باشد.
در متن منتشرشده از سوی او، تأکید اصلی بر این است که هنرمند، اگر مدعی مردمی بودن است، نباید نسبت به رنج مردم بیتفاوت بماند. از همین رو، درخواست او از نوازندگان کوبهای جهان، فراتر از یک فراخوان نمادین است و بهنوعی دعوت به مسئولیت اجتماعی هنرمندان در برابر مظلومیت و بیعدالتی محسوب میشود.
