بازگشت خاطرهانگیز شادمهر؛ چرا «گل یاس» دوباره وایرال شد؟ | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ بازگشت دوبارهی موج محبوبیت قطعه «گل یاس» در حالی رخ میدهد که سالهای زیادی از انتشار نخستین نسخه آن میگذرد، اما همچنان جایگاه ویژهای در قلب مخاطبان دارد. انتشار اجرای جدید این اثر، فضای مجازی را به شدت تحت تاثیر قرار داد و هزاران پست و گزارش در واکنش به آن ساخته شد؛ اتفاقی که کاربران آن را به یک زلزله هفت ریشتری در اینستاگرام فارسی تشبیه کردهاند.
داستان خلق یک اثر ماندگار
روایتهای متفاوتی درباره تولید این اثر وجود دارد. همه چیز از قراردادی میان شرکت «پیغام سحر» و شادمهر عقیلی برای تولید یک آلبوم آغاز شد. مشفق، مدیر این شرکت، تشخیص داد که اجرای ترانهای با مضمون مذهبی برای صدای شادمهر بسیار مناسب است. پس از توافق طرفین، تصمیم گرفته شد سوژه ترانه، شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) باشد.
در مسیر یافتن شعر مناسب، شرکت پیغام سحر با چندین شاعر تماس گرفت، اما اکثر آنها اعلام کردند که ترانهای با این مضمون در اختیار ندارند و نیاز به زمان برای سرودن دارند. مدیریت شرکت با پیشنهاد همکاری، به شاعران گوشزد کرد که در نهایت تنها یکی از آثار را انتخاب خواهد کرد.
سفر از شعر تا ملودی؛ چالشهای تولید
پس از دو هفته، هفت ترانه به دفتر پیغام سحر ارسال شد که در این میان، اثر «سید فرید احمدی» به دلیل کیفیت بالاتر، انتخاب شد. سید فرید احمدی در مورد این ترانه میگوید: «تصمیم گرفتم برای ارائه این ترانه اشاره مستقیم به نام حضرت زهرا نداشته باشم و حرفم را در قالب یک داستان بیان کنم، از طرف دیگر وقتی سرودن را آغاز کردم مصمم شدم که از کلمات ادبی و فاخر استفاده نکنم، شاید به همین دلیل یاس توانست در دل مردم جا باز کند.»
در آن سالها که موسیقی پاپ در ابتدای راه بود، اصول ارتباط حرفهای میان ترانهسرا و آهنگساز هنوز تثبیت نشده بود. شادمهر که شناختی از احمدی نداشت، برای روانتر شدن ملودی، خواستار تغییر چند کلمه از ترانه شد. این درخواست باعث ناراحتی سید فرید شد و تماس آنها نیمهکاره ماند. احمدی معتقد بود آهنگساز حق تغییر ترانه را ندارد و شادمهر بر این باور بود که ترانهسرا باید خود را وقف آهنگساز کند. با این حال، با پادرمیانی پیغام سحر، این اختلاف به رابطهای دوستانه تبدیل شد که سه سال بعد منجر به خلق اثر دیگری به نام «میخوام برم پا ندارم» گشت.
از استودیو پاپ تا پخش در صداوسیما
شادمهر عقیلی شخصاً تنظیم این اثر را بر عهده گرفت و برای ضبط به استودیو پاپ رفت. مرحوم کلهر، مدیر استودیو، اولین کسی بود که بابت ساخت این ترانه به او تبریک گفت. ضبط خوانندگی این اثر تنها در ۲۰ دقیقه به پایان رسید و مدتی بعد در آلبوم «مسافر» منتشر شد. در آن زمان، در حالی که برخی افراطیون موسیقی به سایر آهنگهای آلبوم نقد داشتند، تقریباً همگان به «گل یاس» احترام گذاشتند.
این ترانه سالها در رادیو و تلویزیون، بهویژه در سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)، به صورت باکلام و بیکلام پخش شد. حتی پس از هجرت شادمهر عقیلی و موضعگیریهای مختلف، صداوسیما نتوانست به سادگی از کنار این اثر بگذرد.
راز گیتار بیس و عاطفه مادرانه
چند سال پیش وقتی به شادمهر گفته شد که تلویزیون نسخه بیکلام «گل یاس» را پخش کرده و صدای او را حذف کرده است، او با خندهای پاسخ داد: «گیتاری که در این آهنگ زدهام خودش بلندترین آواز من است!» منظور او گیتار بیس بود که اگر با دقت به اثر گوش کنید، در زیرصدای آهنگ حضور دارد و در واقع پیام شادمهر در دل همان نتها گنجانده شده است.
در نهایت، باید اشاره کرد که مادر مرحوم شادمهر، «گل یاس» را بهترین آهنگ فرزندش میدانست و شادمهر بارها این قطعه را در روز مادر به ایشان تقدیم کرده بود.
