اجرای باشکوه ارکستر سمفونیک تهران با سمفونی «خسوف» | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ اثر «خسوف» نه تنها یک اجرای ارکسترال، بلکه ادای احترامی به شخصیت امام حسین (ع) و بازتاب مفاهیم انسانی، معنوی و آزادگی است که با زبان جهانی موسیقی سمفونیک بیان میشود. این اثر که طرح آهنگسازی آن در سال ۱۳۷۵ شکل گرفت، حاصل شش ماه پژوهش در متون ادبی و جمعآوری ملودیهای نوحههای عاشورایی است که در نهایت طی دو سال و نیم به پایان رسید.
ساختار روایی و محتوایی «خسوف»
این اثر در پنج بخش شامل «مقدمه»، «حرکت کاروان به سوی کربلا»، «تاسوعا و گفتوگو»، «آخرین شب مناجات» و «روز عاشورا و شام غریبان» تنظیم شده است. شریفیان در این سمفونی با بهرهگیری از اشعار بیژن ترقی و خواجه عبدالله انصاری، روایتی دراماتیک را از حرکت کاروان تا شام غریبان دنبال میکند. در توضیحات این اثر آمده است: موسیقیهای مذهبی در طول تاریخ، بخش عمدهای از گنجینههای ناب موسیقی را شامل شدهاند و در تعالی روح انسانی تأثیرات بهسزایی داشتهاند.
جزئیات اجرا در تالار وحدت
در اجرای اخیر تالار وحدت، ارکستر سمفونیک تهران با همراهی گروه کُر به رهبری بهرنگ شگرفکار، فضایی تأملبرانگیز را رقم زد. کنسرت با موومان «مقدمه» و مرثیهای حماسی آغاز شد که روایتی از اندوه و مظلومیت بود. در طول اجرا، اشعار بر روی نمایشگر به نمایش درآمد که هماهنگی خوبی میان کلام و موسیقی ایجاد کرد، هرچند تشویقهای زودهنگام برخی مخاطبان پیش از پایان موومانها، دقایقی تمرکز رهبر و نوازندگان را تحت تأثیر قرار داد. با این وجود، در پایان اجرا، تماشاگران با تشویقهای ممتد ایستاده، از عوامل این اثر قدردانی کردند.
چهرههای حاضر در کنسرت
این رویداد میزبان جمع کثیری از مسئولان و هنرمندان از جمله احمد مسجدجامعی، محمدمهدی دادمان، مهدی شفیعی، محمد الهیاری فومنی، امیرعباس ستایشگر، حمیدرضا اردلان، مریم معترف و بسیاری دیگر از چهرههای فرهنگی کشور بود که طی دو شب به تماشای این روایت موسیقایی نشستند.
سابقه و دیدگاه آهنگساز
محمدسعید شریفیان، آهنگساز و پژوهشگر موسیقی، تحصیلات تخصصی خود را در انگلستان و ایتالیا گذرانده و بیش از ۹۵ اثر در کارنامه هنری خود دارد. «خسوف» که در سال ۱۳۸۶ منتشر شده بود، پس از ۲۳ سال با تغییراتی در تالار وحدت بازآفرینی شد. شریفیان در این اثر سعی داشته است با گزینش ۹ تم از قدیمیترین نوحهها، بزرگداشتی نمادین از آزادگی بشریت ارائه دهد. این اثر پیشتر در سال ۱۳۸۲ نیز با ارکستر «ایوا» رومانی اجرا و پخش رادیویی سراسری داشته است.
