چالشهای اقتصادی موسیقی ایران؛ گفتوگوی صریح با حسین علیشاپور | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ وضعیت تولید و انتشار آثار موسیقایی در ماههای اخیر با فراز و نشیبهای بسیاری همراه بوده است. حسین علیشاپور، خواننده صاحبسبک موسیقی ایرانی، در گفتوگو با ایسنا به کالبدشکافی دقیق مشکلاتی پرداخته که گریبانگیر هنرمندان مستقل شده است. او معتقد است که میان هنر ناب و ساختارهای قدرت و ثروت، شکافی عمیق ایجاد شده که نتیجه آن چیزی جز انزوای موسیقی جدی نیست.
موسیقی مستقل؛ مفهومی در آستانه نابودی
علیشاپور در پاسخ به این پرسش که آیا تولید موسیقی در شرایط فعلی یک تصمیم هنری است یا ریسک اقتصادی، نگاهی تلخ و واقعگرایانه دارد. او در این باره میگوید:
یک تصمیم هنری است همسو با بقا؛ یعنی بقا در جهان و نه بقا در محیط موسیقی. اقتصاد در موسیقی، به معنای موسیقی غیرمرتبط با ساختارهای قدرت و ثروت، یک مفهوم مرگآگین است. کارش تمام شده و بوی الرحمنش بلند است. من و امثال من هم کار میکنیم که گمان کنیم زندهایم.
این هنرمند تایید کرد که در ماههای اخیر، بسیاری از پروژههای شخصی او از جمله کنسرتها، ضبطهای استودیویی و حتی کلاسهای آموزشی به دلیل شرایط حاکم بر جامعه و اقتصاد، به تعویق افتاده یا به طور کامل تعطیل شدهاند.
تغییر اولویت مخاطب از فرهنگ به معیشت
یکی از بخشهای مهم این گفتوگو، بررسی رابطه مخاطب با هنر در دوران بحران اقتصادی است. علیشاپور معتقد است وقتی دغدغههای اولیه زندگی مانند مسکن و خوراک تامین نباشد، موسیقی از سبد خرید خانوادهها حذف میشود. او با صراحت بیان کرد:
مخاطب کنونی به نان احتیاج دارد. نیازمند است کاری کند تا صاحبخانه بیرونش نکند. موسیقی برای خود ما که ۳۰ سال است کارمان بوده، اولویت نیست، چه برسد به باقی مردم.
او همچنین در پاسخ به لزوم احتیاط در انتخاب اشعار یا فضای آثارش، با استناد به شعری از مولانا تاکید کرد که جامعه به حدی از فقر و بیماری رسیده که دیگر جایی برای احتیاط باقی نمانده است: اکنون ز چه ترسیم که در عین بلاییم.
نقد عملکرد رسانهها و متولیان فرهنگی حسین علیشاپور
که خود سابقه فعالیت رسانهای دارد، بخشی از مشکلات را متوجه بدنه خبری و مدیریتی موسیقی میداند. او از خبرنگاران خواست تا از حمایت جریانات خاص و صاحبان قدرت پرهیز کنند و شأن حرفهای خود را حفظ نمایند. او در این باره افزود:
دغدغه من این است که اصحاب رسانه در حوزه موسیقی کمتر سراغ تبلیغات و پشتیبانی از افراد و جریانهای خاص بروند. درست نیست خبرنگارانی که باید چشم و گوش اجتماع باشند و فرهنگ بسازند، وارد چنین مناسباتی شوند.
آینده مبهم موسیقی ایرانی
در پایان، این خواننده هشدار داد که اگر شرایط اقتصادی به همین منوال ادامه یابد، هنرمندان ناچار به ترک حرفه خود خواهند بود. او با لحنی کنایهآمیز اشاره کرد که در صورت تداوم این وضعیت، باید به دنبال «صنعتی آبرومند» رفت و موسیقی را رها کرد. از نظر او، موسیقی دیگر متولی و دلسوزی ندارد و ژستهای دغدغهمندی فرهنگی نیز در میان اهالی این حوزه، رنگ باخته است.
